حقیقت جو

وجود فساد اداری، رانت خواری و سوء استفاده از اموال و امکانات عمومی یکی از بیماری های اجتماعی است که معمولا جوامع جهان سوم و یا نظام های استبدادی و شبه استبدادی را گرفتار می تماید. آقای احمدی نژاد با شعار عدالت و مبارزه با فساد و رانت خواری به میدان آمد. ایشان قصد داشت با مافیا مبارزه کند و ساختار اداری و دیگر قسمت های آلوده را پاک سازی نماید. یکی از نقاطی که ایشان به آن توجه کرد سازمان حج و زیارت بود. ایشان تاکید کرد که این فرصت و امکان باید برای همگان فراهم باشد، زیرا کمی سهمیه ایران و کثرت متقاضیان میدان رقابتی را فراهم ساخته که بعضی با اعمال نفوذ و استفاده از روابط هر سال به حج مشرف می شوند. این در حالی است که عده کثیری باید سالها در انتظار بمانند و در برخی مواقع آنقدر این صبر و انتظار به طول می انجامد که صاحب امتیاز می میرد و فرزندان و یا نوادگان او به حج مشرف می شوند. البته این اتفاق اگر رخ می داد و حتی درهمین نقطه نیز با فساد و نظام روابطی مبازره می شد بسیار اتفاق میمون و مبارکی بود. امروز برای اخذ ویزای حج به سفارت عربستان در خیابان اقدسیه تهران مراجعه کردم. 12 صفحه کاغذ در قطع a4 که همگی ممهور به مهر سفارت ایران در عربستان بود به چشم می خورد. به دقت تمامی لیست را جستجو کردم. نام قریب به 400 نفر روی این لیست ها نوشته شده بود.( این لیست ها هم اکنون نیز وجود دارد و هر مراجعی می تواند آن را ببیند ) شماره 120 لیست خانم طیبه رحیم مشایی فرزند اسفندیار با شماره سریال 2716642 و شماره 132 لیست خانم فاطمه احمدی نژاد بدون شماره سریال و شماره 119 لیست آقای مهدی احمدی نژاد فرزند محمود به شماره سریال 10025792 و شماره 137 لیست آقای رضا رحیم مشایی فرزند اسفندیار به شماره سریال 2716645 بود.

البته عزیمت به حج نیز امری نیست که بتوان آن را مخفی نمود. حال سوال من این است که آیا اگر این دخترها و پسرها فرزندان رئیس جمهور و یا فلان مسئول عالی رتبه نبودند، از طرف سفارت ایران به حج دعوت می شدند؟ آیا مانند سایر نوعروس ها و تازه داماد ها در انتظاری ده یا پانزده ساله در آرزوی سفر حج به میان سالی و پیری نمی رسیدند؟

و کلام آخر اینکه آقای رئیس جمهور چگونه به خود اجازه می دهید که نزدیکان شما و همکارانتان این گونه از موقعیت خود سوء استفاده کنند، آیا می توان با دستمال آلوده غبار فساد از شیشه ساختار حکومت زدود؟